Artikelen
“Civiele Techniek is zo breed, maar elk onderdeel is leuk.”
Met haar net 21 jaar zit Karin Prinsen al in de afstudeerfase van haar opleiding Civiele Techniek. Haar studie is een ontdekkingsreis, waarin ze steeds nieuwe ervaringen opdoet en nieuwe keuzes moet maken. Een reis ook die na haar afstuderen nog niet afgelopen is. Karin blikt terug en vooruit. Bij de 1e inleidende stage koos ik ervoor een kijkje te nemen in de uitvoerende kant van civiele techniek. Dat was bij de Onderdoorgang Colmschate in Deventer. De volgende stage was bij een advies- en waterbeheer en waterhuishouding. Ik rekende aan de riolering en hield me bezig met wateroverlast en ruimtelijke ontwikkeling: de werkvoorbereiding. Infrastructuur vond ik het aantrekkelijkst, maar de vakken die hierbij horen, gingen mij eigenlijk iets te gemakkelijk af. Ik heb, na veel twijfelen en overleg, gekozen voor de specialisatie Constructie. In de inleidende stages had ik de uitvoering en de werkvoorbereidingskant van de civiele techniek al meegemaakt. Ik was ook benieuwd hoe het is om voor een overheidsinstelling te werken. Mijn 3e-jaarsstage deed ik bij de gemeente Aalten. Ik wilde mijn ontwerpskills vergroten en hier mocht ik zelfstandig een ontwerp maken van een verkeersdrempel.
Stappen zetten op het transitiepad duurzame wegverharding
Flora Troelstra en Laurie Driessen zijn niet alleen studiegenoten Civiele Techniek aan de HAN, maar doen nu óók samen hun afstudeerstage. En wel bij Rijkswaterstaat Programma’s, Projecten en Onderhoud. We hebben 8 vragen. Hoe deze studenten Civiele Techniek hun afstudeertijd bij Rijkswaterstaat ervaren? Dat vertellen ze graag zelf. "Wij werken tijdens deze afstudeerstage in opdracht van het transitiepad duurzame wegverharding", legt Laurie uit. "Dit is 1 van de 4 transitiepaden waarmee Rijkswaterstaat bezig is in opdracht van het ministerie van Infrastructuur en Waterstaat. Wij onderzoeken in dit kader de stand van zaken binnen de organisatie met betrekking tot circulaire wegverharding." Flora vertelt dat er diverse vaste momenten zijn: "Iedere dinsdag drinken we online koffie met een groep duurzaamheidsadviseurs. We horen dan van elkaar wat er speelt. Om de week hebben we een overleg met het kernteam van het transitiepad duurzame wegverharding. Ook hier bespreken we de stand van zaken. Daarnaast praten we eens per week bij met onze stagebegeleiders."
Van onbruikbaar slib naar waardevolle bouwgrond
Een overschot aan slib in wateren is slecht voor de ecologie. Het licht kan dan namelijk niet doordringen waardoor planten en dieren afsterven. Dat betekent baggeren, maar de tijd van het gebaggerde slib dumpen, is voorbij. Hoe kun je hier circulair mee omgaan? Maria is projectleider bij een nieuw project dat het Lectoraat samen met EcoShape, IBP VLOED en Netics doet. Dit project draagt bij aan het programma Eems-Dollard 2050 (ED2050) waarin pilots gedraaid worden om bagger te ontzilten en te gebruiken om dijken te versterken of landbouwgrond op te hogen. Op 1 februari 2021 zijn student Civiele Techniek, Camila Vaz Perez en student Bouwkunde, Bente Felix, gestart met hun afstudeeronderzoek. Ze dragen met hun kennis bij aan een tweede Eems Dollard 2050-testcase waar het lectoraat bij betrokken is: de Pilot Ophogen Landbouwgronden (POL) waarbij slib ontzilt wordt zodat het gebruikt kan worden om de zakkende Groningse landbouwgrond op te hogen.
Klimaatadaptatie, letterlijk van levensbelang
In ons land vond eind januari de 12 VN-top voor klimaatadaptatie ooit plaats. Adaptatie, want klimaatverandering stoppen is inmiddels een gepasseerd station. Wat rest is ons goed en gauw leren verhouden tot klimaatextremen en de grote gevolgen daarvan. Wat betekent dit? En welke rol kan het lectoraat Sustainable River Management hierin spelen. Lees in het artikel van SAM waarin lector Sustainable River Management, Jeroen Rijke 5 prangende vragen beantwoordt.
Bouwen met taaie dijken
De gevolgen van de klimaatverandering zijn duidelijk: de waterspiegel stijgt. Als we niets doen, houden we Nederland niet droog. Behalve de dijken verhogen en verbreden, vindt Frank het belangrijk dat we niet vergeten te innoveren. Frank schetst. “In het verleden hebben we veel geleerd van het bouwen van de Deltawerken. Het is een breuk met het verleden als we in 2050 klaar zijn met de versterking van de dijken en we hebben onderweg niets geleerd. Bij de huidige manier van bouwen gebruiken we weliswaar een gereedschapskist met technieken en ontwerpkennis die we tot onze beschikking hebben, maar we moeten deze gereedschapskist continu blijven aanvullen.” In zijn promotieonderzoek gaat Frank ook kijken naar de bedrijfsmatige kant van dijkversterking. Dus: Hoe richt een dijkbeheerder een langer termijnplan in voor de inpassing van de dijkversterkingsopgave in het gebied? Hij onderzoekt hoe we een levenscyclusbenadering inrichten op dijkenportfolio-niveau.